Nieuw-Zeeland : Paparoa National Park

Uniek landschap met pannenkoeken

Het park is in 1987 gecreëerd om het unieke kalksteen karst-landschap te beschermen tegen mijnbouw en bosbouw. Karst doet zich voor in streken waar kalksteen aan de oppervlakte ligt en wordt aangetast door de chemische verwering door de zure eigenschappen van regenwater. Toen de grenzen van het park werden aangelegd is geprobeerd de natuurlijke grens intact te houden om de diversiteit van van het landschap en ecosysteem te behouden.

Paparoa National Park is voornamelijk bekend door de Pancake Rocks. Een rotsformatie die dankzij duizenden jaren regen, wind en opstuivend water hebben zich stroken kalksteen ontwikkeld die worden gescheiden door dunne repen zachter kleisteen. Het lijkt alsof hier stapels stenen pannenkoeken liggen! (interne link aan maken)

Grotten

De grotten van Paparoa zijn ook zeker de moeite waard. Het hele westelijke kalksteengebied van het park is bezaaid met grotten. Een aantal hiervan werden pas in de jaren '70 ontdekt. Xanadu, gelegen bij Bullock Creek, is maar liefst vijf kilometer lang. Deze ligt in een gebied van grotten en rotskloven die met elkaar verbonden zijn.

De langste grot van het park is de Metro Cave, die bij de Aranui stroom ligt. Deze grot is maar liefst acht kilometer lang en daarmee een van de grootste grotten van het land.

Kanoën en raften

Naast het bewonderen van de ongelofelijke natuur van Paparoa National Park is er van alles te doen. Zo kun je er kanoën op de Waitakere rivier. Ook beginners kunnen hier lekker peddelen: de rivier is smal en niet al te wild. Daarnaast kun je ook nog eens genieten van een geweldig uitzicht langs de rivier. Zo zie je er kalkstenen kloven en inheemse bossen.

Mag het wat avontuurlijker? Ga dan cave raften! Kruip en sluip door het pikdonkere grottenstelsel van het National Park en zak later op een autoband de wilde Nile River af. Samen met je gids ontdek je de kalkstenengrotten met bizarre rotsformaties en een woud van stalagmieten en stalactieten.

Bijzonder is dat onder de grond de enige verlichting komt van je lampje op je hoofd. Wanneer die worden uitgeschakeld zie je echt helemaal niets. Gelukkig heeft de gids wel batterijen mee... Meer licht krijg je later op een wel heel bijzondere manier. Wanneer je op je autoband zit en dobbert op de ondergrondse rivier, vraagt de gids je lampje uit te zetten. Dan zie je boven je een fantastische sterrenhemel... van gloeiwormpjes! De oplichtende buikjes van deze beesten zorgen voor een waanzinnig mooie ervaring. 

Op je autoband volg je de rivier naar buiten waar het er een stuk wilder aan toe gaat. Afhankelijk van de waterstand zoef je over het water en kom je goeie stroomversnellingen tegen. De Nile River doorkruist het indrukwekkende, nauwelijks aangetaste Paparoa National Park. Langs het water staan enorme varens, nikau palmbomen en rotsen overwoekerd met allerlei subtropisch groen.  

Hiken

Het gevarieerde landschap van het National Park is perfect om te hiken, of zoals de Kiwi's dat zeggen: tramping. Ontdek nog meer van het landschap door de bergen en heuvels te beklimmen, de grotten te verkennen en langs de stroompjes en rivieren te wandelen.

In het park zijn een aantal routes beschikbaar en er is voor ieder wat wils. Zo zijn er korte tochten (al vanaf een half uur!) tot langere tochten, zoals de Fox River Caves Track. Sommige tochten duren twee dagen. Dit is zeker een aanrader want een avondje kamperen in de wildernis is absoluut de moeite waard!

Fauna

Dankzij de aanwezigheid van subtropisch én een koel klimaat kent Paparoa National Park een diversiteit aan bomen. Zo groeit er een weelderig woud van nikau palmbomen, Northern Rata en Cabbage Trees. Hoger gelegen, in de bergen groeien beuken en sub alpine struiken kris kras door elkaar. Nog hoger geven madeliefjes en gentianen nog wat kleur tussen de alpine struiken. Omdat sommige planten alleen in dit gebied voorkomen, denkt men dat Paparoa tijdens de ijstijd een soort botanisch toevluchtsoord is geweest.

Deze prachtige diversiteit van soorten bos die je nergens anders in Nieuw-Zeeland ziet. Het is dan ook het laatst overgebleven gebied in Nieuw-Zeeland dat een compleet ecologisch systeem van (aangrenzende) laaglanden, kust bossen en berg bossen heeft.

Flora

Door de hoogteverschillen in het gebied verblijven verschillende vogelsoorten zoals de toei, Maori-belhoningvogel, kaka en de Nieuw Zeelandse vruchtenduif in de winter in het lagere bos gebied. In de zomer trekken zijn naar een hoger gelegen gebied.